شاید شما هم شنیده باشید که بسیاری از شرکت های بزرگ آمریکایی کار خود را از گاراژ و پارکینگ و اتاق زیر شیروانی منزل کارآفرینان و موسسان آن دشرکت ها شروع کرده اند و عاقبت تبدیل به غول های تکنولوژی شده اند.
در همین ایران خودمان هم بسیاری از کسب و کارهای کوچک در خانه ها مستقر هستند و حتی برخی از این کسب و کارهای به ظاهر کوچک گردش مالی بسیار بالایی دارند.
برای مثال برخی از مزون ها و خیاطی ها،آرایشگاه های زنانه و کارگاه های تولیدی و دفاتر مرکزی شرکت ها و… در املاک مسکونی مستقر هستند ولی آیا دایر نمودن کسب و کارها در املاک مسکونی قانونی است و اگر نیست آیا استثنایی در این زمینه وجود دارد؟
در پاسخ باید بیان داشت:
مستند به تبصره ذیل بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری، شهرداریها مکفند نوع استفاده از ساختمان را در پروانههای صادره قید و بر این امر نظارت کنند تا تخلفی در نحوه استفاده از ساختمان صورت نگیرد.
قانون شهرداری تغییر در نحوه استفاده از ساختمان و نقض ضوابط مربوط به کاربری را ممنوع کرده و کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری را مرجع رسیدگی به اینگونه تخلفها قرار داده است.
بااین وجود در شرایطی میتوان مستند به تبصره بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری از ساختمان با پروانه مسکونی به عنوان دفتر وکالت و مطب پزشکی و دفتر اسناد رسمی،دفتر ازدواج و طلاق، دفتر روزنامه و مجله و دفتر مهندسی و شرکت های دانش بنیان استفاده کرد.
البته باید توجه داشت که راه اندازی کارگاه های تولید کننده محصولات دانش بنیان و یا چاپخانه صنعتی در ملک مسکونی که برای همسایگان ایجاد مزاحمت می نماید از شمول بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری خارج می باشد.
